Didi Taihuttu: ‘Bitcoin is het antwoord op zwakke euro’

Didi Taihuttu vertelt hoe zijn kijk op geld langzaam verschoof van vertrouwen naar kritische afstand. Niet door één gebeurtenis, maar door een groeiend besef dat het financiële systeem sinds 1971 fundamenteel veranderd is. Het loslaten van de goudstandaard ziet hij als het beginpunt van een tijdperk waarin geld niet langer schaars hoefde te zijn.

In zijn visie is het fiat systeem daardoor niet “kapot”, maar juist consistent in wat het doet: het kan blijven groeien in geldhoeveelheid, waardoor de waarde per eenheid langzaam verwatert. Dat proces is volgens hem niet direct zichtbaar, maar wordt pas duidelijk over jaren of zelfs generaties, wanneer spaargeld minder kan kopen dan vroeger.

Leuk: Win crypto-prijzen in de Crypto Insiders WK poule.Voorspel & win crypto, doe gratis mee.

Van geldprinter naar koopkrachtverlies

Taihuttu benadrukt dat de groei van de geldhoeveelheid sinds 1971 is geëxplodeerd, vooral na crises zoals die van 2008 en de opkomst van kwantitatieve verruiming, een monetair beleid waarbij een centrale bank grootschalig financiële activa opkoopt om de geldhoeveelheid te vergroten en de economie te stimuleren.

Volgens hem ontstaat daardoor een structureel verschil tussen loonontwikkeling en inflatie: mensen verdienen meer in cijfers, maar niet in echte koopkracht.

Dat verschil voelt hij als een stille verschuiving. Huizen, voedsel en dagelijkse kosten stijgen sneller dan inkomens meebewegen. Het resultaat is dat sparen in euro’s of dollars volgens hem steeds minder zekerheid biedt, omdat de onderliggende waarde voortdurend wordt verwaterd.

Bitcoin als alternatief systeem van schaarste

In dat kader krijgt Bitcoin een centrale rol in zijn verhaal. Hij ziet Bitcoin niet als “snelle winst”, maar als een monetair systeem dat juist het tegenovergestelde doet van fiatgeld: het beperkt uitgifte tot 21 miljoen munten en kan niet worden bijgedrukt door overheden of banken.

Volgens Taihuttu maakt die absolute schaarste Bitcoin vergelijkbaar met digitaal goud, maar met een extra laag: zelfbeheer. Door zelf custody te houden, verdwijnt de afhankelijkheid van banken en instellingen. Dat past binnen zijn bredere idee van financiële autonomie.

Ook verwijst hij naar de typische vierjarige marktcycli en de lange termijn ontwikkeling van Bitcoin, waarin volatiliteit volgens hem op korte termijn misleidend kan zijn, maar op lange termijn juist een opwaartse trend in koopkracht laat zien.

Voor hem draait de vergelijking uiteindelijk niet alleen om rendement, maar om de vraag welk systeem waarde beter bewaart: een systeem dat kan worden uitgebreid, of een systeem dat bewust schaars is.