Als iemand mij vraagt "Hoe gaat het met je?" zou mijn antwoord zijn: "Hier, klaar om de bini in mijn binnenste te oogsten."

Meer over het woord. Een meidengroep werkt ook om ons enigszins aan het dansen te brengen en blij te maken. Maar het woord bini zelf betekent stil en kalm. In deze tijd vol twijfel en opborrelende ergernis, moeten wij hinahon (kalmte) bezitten. Ik kom straks terug op waarom stilte ook nodig is.

Want terwijl we getuige zijn van de dramatische en actierijke voorstellingen in onze Senaat, is het bezit van mabini (met kalmte) wat ons de capaciteit zal geven om dingen af te wegen en te doorgronden.

Je zult niet overhaast handelen. Tot het zijn van mabini behoort ook het begrijpen waarom mensen zich zo gedragen. Je zult hun ware bedoelingen begrijpen en de plannen van de mensen die zij volgen. Wanneer jouw mabini-modus (met hinahon-functie) aanstaat, kun je de leugens opvangen in de taal en micro gestures van senatoren (van de doorgewinterde actor-turned-politician, nepopolitici, degenen met corruptieaantijgingen, of all of the above) en van welke favoriete geïrriterende politicus dan ook.

Er is nog een verwant gezegde in het oude vocabulaire: pakahinhinin mo ang loob mo, wees stil en kalm in je handelingen. Bescheidenheid moet niet als zwakte worden gezien. Je reageert niet meteen en doet van alles omdat de zaken nog niet goed zijn overdacht. Het is werkelijk heel gemakkelijk om dit te doen, vooral spreken, in een tijd waarin anderen de AI hun kritiekberichten laten schrijven.

Daarom is katahimikan (stilte) nodig. Stilte dient als een burcht of fortification binnenin onszelf. Het is onze plek om te onderzoeken en onze gevoelens te aanvaarden. We kunnen plannen maken en scenario's bekijken. Stilte geeft ons de tijd om ons voor te bereiden op de volgende stap. We moeten ook oppassen want wanneer we er te lang in verblijven, wordt de burcht van stilte ook een structuur voor complexiteit. Je blijft gewoon stil en doet niets anders. Dat betekent dat je ook instemt met wat je van plan was te bekritiseren.

Maar hier is de grootste kracht van hinahon. Een van de betekenissen ervan is ook het corrigeren van het foute, terug uit ons oude vocabulaire. Aan kalmte is de verantwoordelijkheid verbonden om fouten allereerst in onszelf te corrigeren. Er is zelfs een gezegde maghinahon ka of verander jezelf. Dat wil zeggen dat iemand die iets verkeerds heeft gedaan, zijn waardigheid nog steeds kan herwinnen door zichzelf te verbeteren.

Maar het kan ook worden gedaan om het verkeerde in de omgeving te veranderen. Maak kalmte collectief en wat krijgen we dan? Opgebouwde stilte gevolgd door collectieve actie met helderheid en lichtheid. Voeg daar ook de woede aan toe die het binnenste kan reinigen richting juist handelen.

OOK TE LEZEN EN TE BEKIJKEN OP RAPPLER

• Marcos: What happened to the Senate?
• Majority senators boycott sessions to keep grip on blue ribbon panel, other committees
• Cayetano's repeated refusal to convene Senate raises constitutional issue
• [Rear View] In his word war with Erwin Tulfo, Cayetano should be ready for a lot of pain
• Cayetano's old playbook returns: No WiFi, no air-conditioning for Senate minority
• 'Wow, tapang': How the Senate chaos fired up these Filipinos to create viral songs

Waar is onze hinahon in deze tijden? Nu de plannen van degenen aan de macht en die aan de macht willen blijven steeds duidelijker voor ons worden, waar zal onze hinahon (of het gebrek daaraan) ons in de toekomst brengen?

Is het goed om gewoon mabini te blijven in de niet-proactieve betekenis ervan? Stil blijven en de schaamteloze gedragingen gewoon laten doorgaan? Of moeten we het woord in beweging brengen? De ruimte van stilte gebruiken om te luisteren naar degenen die worden stilgezwegen en de confrontatie aan te gaan met degenen die slechts lawaai maken en bedriegen? We hebben nog tijd. Maar die loopt al een tijdje. Er is geen magische spiegel die ons zal vertellen dat het tijd is om te handelen. Laten we nu de zegen van bini en hinahon oogsten en ervan genieten. – Rappler.com

Roy Rene S. Cagalingan schrijft gedichten en essays. Hij is lid van Linangan sa Imahen, Retorika, at Anyo (LIRA) en Unyon ng mga Manunulat sa Pilipinas (UMPIL). Hij is een cultureel werker.