Bolaji Anifowose is een product marketing manager en go-to-market (GTM) engineer met meer dan 7 jaar ervaring in het helpen van startups in Afrika en daarbuiten bij het aanscherpen van hun positionering, het lanceren van producten en het bouwen van samengestelde groei-engines. Hij heeft groei-, GTM- en marketinginspanningen geleid voor impactvolle bedrijven zoals Simpu, Distrobird, Chatbase en Tecno, en heeft succesvolle productlanceringen, vraaggerneratiecampagnes en marktuitbreidingsstrategieën opgeleverd die significante resultaten produceren.
Voor tech studeerde Bolaji Metallurgische en Materiaalkunde aan de Universiteit van Lagos, Nigeria, een achtergrond die zijn marketingbenadering vandaag de dag heeft gevormd: systemen eerst en bewijs-gestuurd. Hij is afgestudeerd in de pionierscohort van de GTM Engineer School en brengt tegenwoordig veel van zijn tijd door op het snijvlak van marketing en AI, waarbij hij automatiseringen en workflows bouwt waarmee kleine teams veel meer kunnen bereiken dan hun omvang zou doen vermoeden.

Weet je wanneer je iets heel cools maakt, zoals een tekening of een zandkasteel, maar niemand komt er naar kijken? Mijn werk is ervoor zorgen dat mensen komen kijken. Ik help bedrijven die iets goeds hebben gebouwd erachter te komen hoe ze de juiste mensen erover kunnen vertellen, op een manier die hen doet zeggen "dat wil ik." Ik vind de mensen die er dol op zouden zijn, bedenk wat ik tegen hen moet zeggen en bouw kleine machines die helpen het keer op keer te doen.
Helemaal niet. Op mijn 16e was ik diep in de wetenschap, op weg naar techniek, ervan overtuigd dat mijn toekomst metalen en labassen inhield. Marketing stond niet op de kaart. Als je dat kind had verteld dat hij zijn dagen zou besteden aan schrijven, automatiseringen bouwen en obsessief nadenken over waarom mensen dingen kopen, had hij gelachen. Maar hier is het grappige: de ingenieur is nooit weggegaan. Ik benader marketing nog steeds zoals ik een materiaalprobleem zou benaderen. Testen, meten, het systeem onder de ruis vinden. Ik heb techniek niet opgegeven. Ik heb alleen veranderd wat ik aan het bouwen was.
GTM engineering is een term die Clay in 2023 heeft bedacht. De eenvoudigste manier om erover na te denken is deze: een GTM-engineer bouwt systemen die omzet genereren. Je combineert kunstmatige intelligentie (AI), automatisering en creatief probleemoplossen om werk te doen waarvoor normaal gesproken een veel groter team nodig zou zijn. Dat is de kern ervan: een klein team de vuurkracht van een groot team geven.
Denk aan traditioneel groewerk. Je zoekt handmatig op LinkedIn naar leads, schrijft outreach-e-mails één voor één, jongleert met inboxen en volgt antwoorden bij. Draai dat nu om. Clay vindt en verrijkt leads. Een signaaltool identificeert wie er daadwerkelijk in de markt is. Claude en OpenAI personaliseren outreach. Een sequencer stuurt het, en een n8n-agent behandelt reacties. Hetzelfde doel, veel minder handmatig werk. Dat is wat een GTM-engineer bouwt.
Er is niet slechts één type GTM-engineer. Ik verdeel het gewoonlijk in drie. Ten eerste de software-engineer die op een product- of datateam had kunnen werken maar in plaats daarvan voor omzet koos. Ten tweede de systeemspecialist, vaak afkomstig uit revenue operations (RevOps) of marketingoperaties, die uitblinkt in het orkestreren van tools. Ten derde de marketeer of verkoper die technische vaardigheden heeft opgedaan en op het snijvlak van strategie en uitvoering zit. Dat ben ik, en voor de meeste mensen is het het meest realistische pad erin.
De vaardigheden zijn meer overdraagbaar dan je zou denken: systeemdenken, klantbegrip, copywriting, snel nieuwe tools leren en comfortabel werken naast code. Je hebt geen informaticadiploma nodig.
Om te beginnen, leer eerst de grondbeginselen: ideaal klantprofiel (ICP), positionering, kanalen en berichtgeving. Kijk dan naar je week en identificeer een repetitieve taak, of dat nu leadonderzoek, follow-ups of rapportage is. Dat is je eerste automatiseringskans.
Bouw met tools waarvoor bedrijven vandaag de dag inhuren, zoals Clay, n8n en Claude Code. Zet een echte taak om in een werkend systeem en voer het dan uit op echte campagnes. Documenteer daarna wat je hebt gebouwd, maak het deel van je portfolio en sluit je aan bij de communities waar banen en samenwerkingen plaatsvinden.
Elk systeem dat je oplevert wordt bewijs dat je het werk kunt doen. In dit vakgebied verslaat bewijs elke keer een indrukwekkend cv.
Dit is mijn mening — en de cijfers steunen me hierin: de meeste productlanceringen mislukken niet vanwege het product. Ze mislukken omdat teams verzending verwarren met het creëren van vraag.
De cijfers bevestigen het. Afhankelijk van het onderzoek mislukt 80–95% van de nieuwe producten. Harvard's Clayton Christensen stelde het cijfer op 95%. In B2B haalt slechts ongeveer één op de vier lanceringen zijn omzetdoel. Dat is geen pech. Dat is een patroon.
De fout is meestal dezelfde. Teams bouwen het product, kiezen een lanceringsdatum, posten erover en vragen zich dan af waarom de markt zijn schouders ophaalt. Maar een lancering was nooit een aankondiging. Het is het moment waarop je bewijst dat je je koper goed genoeg begrijpt om hen te laten schelen.
De data laat zien waar het fout gaat. Simon-Kuchers wereldwijde prijsonderzoek wees uit dat 72% van de nieuwe producten hun verkoopdoelstellingen mist, en een kwart van de bedrijven zei dat geen van hun recente lanceringen aan de verwachtingen voldeed. Dat is zelden een productprobleem. Het is meestal een falen om te begrijpen wat kopers waarderen en waarvoor ze willen betalen. Veel teams bouwen op aannames en testen deze niet met echte klanten totdat het te laat is.
Berichtgeving is een andere veelvoorkomende schuldige. De meeste lanceringen richten zich op het bedrijf en zijn functies: kijk wat we hebben gebouwd. Kopers geven om iets anders: wat er voor hen verandert en waarom nu. Als dat niet duidelijk is, kan geen enkele promotie op de lanceringsdag je redden.
Daarom denk ik dat lanceringen niet mislukken op de lanceringsdag. De lanceringsdag brengt simpelweg maanden van overgeslagen huiswerk aan het licht. Als je niet duidelijk kunt uitleggen voor wie het product is, wat er voor hen verandert en waarom het nu belangrijk is, heb je geen lancering. Je hebt een aankondiging waar niemand om heeft gevraagd.
De teams die winnen, doen eerst het niet-glamoureuze werk. Ze praten met klanten, scherpen hun positionering aan en richten zich op een duidelijk verhaal. Tegen de tijd dat ze op publiceren drukken, bestaat de vraag al. De lancering opent gewoon de deur.
Mijn favoriete onderdeel is het moment waarop een systeem klikt. Ik bouw een workflow, ga slapen en word wakker om te ontdekken dat het de nacht heeft doorgebracht met het vinden van leads, het verrijken van data en het verzenden van gepersonaliseerde outreach zonder dat ik een vinger hoef uit te steken. Daar zit iets magisch in. Je bouwt het één keer en het blijft je terugbetalen. Dat gevoel van samengesteld worden, waarbij het werk van gisteren voor je blijft werken, went nooit.
Hetzelfde geldt voor marketing. Wanneer positionering die ik heb vormgegeven een prospect doet zeggen: "Dit is precies wat we nodig hadden," is dat net zo lonend. Voor mij is de echte beloning het bouwen van iets dat resultaten creëert zonder dat ik in de kamer hoef te zijn.
Mijn minst favoriete onderdeel is het bijhouden van de tools. In AI is het tempo meedogenloos. Elke dag is er een nieuw product, een nieuwe functie of een nieuw model. Je beheerst eindelijk een tool en bouwt het in je workflow in, dan verschijnen er drie nieuwe alternatieven die beweren sneller, goedkoper of slimmer te zijn.
Je kunt ze niet negeren omdat sommige echt beter zijn, en klanten verwachten dat je op de hoogte blijft. Maar je kunt ook niet elk glanzend object najagen, anders krijg je nooit iets gedaan. Dus ben je voortdurend leren en uitvoering in balans aan het brengen. Ik vind het geweldig dat dit vakgebied me dwingt te blijven groeien, maar zelfs voor iemand die graag leert, kan het tempo uitputtend zijn.
Jaag in het begin niet op titels. Doe gewoon het werk.
Ik zie veel mensen vroeg in hun carrière obsessief bezig met het label. Ze willen "Manager" in hun titel, ze willen "Head of" iets zijn, ze willen de senior-tag voordat ze de vaardigheden hebben opgebouwd die die titels zouden moeten vertegenwoordigen. En ik begrijp het. Het voelt als vooruitgang. Maar een titel is slechts een woord op LinkedIn. Het maakt je niet goed. Het werk maakt je goed.
Als je net begint, is het jouw taak om je handen vuil te maken. Bouw de campagnes. Schrijf de copy die mislukt en zoek uit waarom. Voer de experimenten uit. Leer de tools. Kom dicht bij klanten en begrijp waarom ze kopen. Daar gebeurt echte groei: in het doen, niet in de titel.
Want hier is wat niemand je vertelt: wanneer je echt goed wordt in het werk, komen de titels jou opzoeken. Je hoeft ze niet te achtervolgen.
De mensen die het werk overslaan en vroeg op titels jagen, worden vaak ontmaskerd. Ze landen de senior rol, maar de titel wordt niet ondersteund door echte bekwaamheid. Dus mijn advies is eenvoudig: vergeet voor nu hoe ze je noemen. Raak geobsedeerd door het uitstekend worden in het vakmanschap. Wees de persoon die het ding daadwerkelijk kan doen.
De erkenning, de titels en het geld volgen. Dat doen ze altijd.

