Quick Fire 🔥 met Somtochi Onyekwere

Somtochi Onyekwere is een open-source-beheerder en Senior Software Engineer met meer dan vijf jaar ervaring in het bouwen van betrouwbare, schaalbare systemen die ontwikkelaars helpen applicaties te implementeren bij wereldwijde technologiebedrijven. Bij Fly.io werkt ze aan Corrosion, het open-source gedistribueerde systeem achter de netwerklaag. Vóór Fly was ze Developer Experience Engineer en beheerder van FluxCD, een open-source project voor GitOps op Kubernetes dat enterprise-ontwikkelaarsplatforms aandrijft bij bedrijven zoals Microsoft en ControlPlane.

Naast haar technische werk is Somtochi gepassioneerd over het opbouwen van een gemeenschap, een rode draad die teruggaat naar haar tijd aan de Federal University of Technology, Owerri, als GitHub Campus Expert en Ingressive Campus Ambassador. Vandaag de dag is ze mede-organisator van Kubernetes Community Days Nigeria, waarvan de derde editie vorig jaar meer dan 500 bezoekers uit heel Afrika trok.

• Leg je werk uit aan een kind van vijf jaar.

Ik werk aan de tools waarmee andere mensen hun websites en apps kunnen laten draaien, de apps die jij elke dag op je telefoon gebruikt. Het is een beetje zoals huizen bouwen voor mensen. Normaal gesproken zou je, als je een huis wilde, zelf het land moeten kopen, de materialen verzamelen en alles in elkaar zetten. De bedrijven waarmee ik samenwerk regelen dat allemaal voor jou. Jij komt gewoon met je spullen en trekt erin.

• Wat vind je geweldig aan je werk, en wat frustreert je?

Wat ik geweldig vind aan mijn werk zijn de problemen die ik mag oplossen en de mensen met wie ik ze mag oplossen. Fly.io heeft enkele van de meest uitstekende ingenieurs met wie ik ooit heb mogen samenwerken. Qua probleemoplossing geniet ik van het werken aan gedistribueerde systemen en uitzoeken hoe ik ze kan schalen terwijl ze betrouwbaar blijven.

Je begint interessante problemen tegen te komen wanneer je een programma van één computer naar meerdere computers verplaatst. Het doorbreekt veel van de aannames waaraan programmeurs gewend zijn te werken. Ik vind het ook fijn dat we waarde hechten aan de ontwikkelaarservaring en het gebruikers gemakkelijk maken om hun applicaties te implementeren en te schalen.

Wat me zowel frustreert als enthousiasmeert, is de wet van Murphy: alles wat kapot kan gaan, gaat kapot. We werken aan systemen die kunnen falen, maar toch betrouwbaar genoeg moeten zijn om aan de behoeften van gebruikers te voldoen. 

Ik herinner me dat ik mijn eerste incident meemaakte en iedereen met urgentie zag handelen, repareerde wat kapot was en ervoor zorgde dat alles weer normaal werd. Nu ik mijn eigen incidenten heb meegemaakt, ben ik beter geworden in debuggen onder druk en heb ik geleerd om vanaf het begin na te denken over verschillende storingssituaties.

• Wat is een 'GOAT-moment' in je techcarrière tot nu toe? Vertel het ons in een kort verhaal.

Toen mijn vorige bedrijf, Weaveworks, sloot, besloot ik bewust te kiezen voor het type bedrijf dat ik daarna zou toetreden. Ik maakte een lijst van bedrijven die interessante dingen deden in de infrastructuurruimte — bedrijven waarvan ik de technische blogs al voor mijn plezier las — en begon te solliciteren.

Fly.io stond bovenaan die lijst, en het sollicitatieproces was zwaar. Maar er doorheen komen was niet het einde van de uitdaging. Ik wilde diezelfde intentionaliteit meenemen naar het werk dat ik bij Fly.io deed. Ik werkte aan twee andere projecten voordat ik bij Corrosion terechtkwam, maar dat was verreweg het moeilijkste. Om het nog moeilijker te maken, was het geschreven in een taal die ik niet kende.

Dus leerde ik het snel, en binnen een paar maanden leverde ik zinvolle bijdragen aan de codebase. Uiteindelijk werd ik de primaire ontwikkelaar ervan. Van "ik heb deze taal nooit geschreven" naar "ik beheer dit systeem" gaan in die periode is iets waar ik stilletjes trots op ben, deels vanwege de technische sprong, maar ook omdat het me eraan herinnerde dat een geweldige ingenieur zijn betekent: onbekende of onduidelijke problemen aanpakken, ze opsplitsen en oplossingen vinden.

• Je hebt jaren besteed aan het opbouwen van een gemeenschap, van studentenbijeenkomsten tijdens je studietijd tot het mede-organiseren van Kubernetes Community Days Nigeria. Waarom is gemeenschapswerk voor jou belangrijk naast technisch werk?

Gemeenschap en technisch werk zijn voor mij nooit gescheiden geweest. Ze zijn altijd hand in hand gegaan. Open-source is waar ik mijn vakmanschap verfijnde toen ik net begon en leerde hoe engineering in de echte wereld werkt: mensen die delen wat ze weten, ideeën in het openbaar uitwerken en deelnemen aan de gesprekken die bepalen wat een project wordt.

Die overtuiging heeft bepaald hoe ik me inzet. Als student organiseerde ik tech-meetups als GitHub Campus Expert en Ingressive Campus Ambassador, en hielp ik ongeveer vijftig studenten de vaardigheden op te bouwen die nodig zijn om in de industrie te starten. Later pleitte ik voor een speciale ruimte voor Afrikanen in de Kubernetes Slack-gemeenschap, een groep die is gegroeid tot meer dan 450 leden. 

Vandaag de dag ben ik mede-organisator van Kubernetes Community Days Nigeria, waarvan de meest recente editie meer dan 500 bezoekers en sprekers uit heel Afrika samenbracht om te leren, te delen en samen te bouwen.

Ik heb veel gekregen van de gemeenschap: mentoren, medewerkers, vrienden en kansen. Dat is precies waarom ik blijf investeren in de volgende generatie ingenieurs. Of het nu gaat om het begeleiden van een student bij hun eerste pull request (PR) of het helpen van iemand bij de voorbereiding van hun eerste conferentietoespraak, het doel is hetzelfde: laat de gemeenschap sterker achter dan ik haar vond.

• Had je zestienjarige zelf ooit gedacht dat ze in software-engineering terecht zou komen? 

Mijn zestienjarige ik had veel interesses: wiskunde, natuurkunde, techniek, schrijven en lesgeven. Veel paden leken destijds spannend en haalbaar. Ik had net de middelbare school afgerond en keek films om de tijd door te komen. Ik merkte altijd dat ik werd aangetrokken door films met een hacker achter een computer, die als een razende typte, onmogelijke problemen oploste en de rest van de crew hielp de missie te volbrengen.

De zaden waren er dus al. Ik dacht dat ik het op zijn minst een kans zou geven. Maar mijn zestienjarige ik had geen idee hoe ver het kon gaan, en ik denk dat ze best opgewonden zou zijn om te zien wat ik nu doe.

• Wat zou je doen als je geen software-engineer was?

Ik zou waarschijnlijk verkennen om fictieschrijver te worden. Ik schrijf tegenwoordig niet zo veel meer, maar ik hou nog steeds van goed verhalen vertellen en het gebruik van woorden als kunstvorm en uitdrukkingsmiddel.