خواهر و برادر، کاماریا و عظمی سیدیک، بادام زمینی و ذرت را در یک قطعه زمین ۰.۲ هکتاری به ارث رسیده در کامپونگ جلولار، کلانتان کشت میکنند. (عکس برناما)
کوالا کرای: هر روز صبح، پیش از آنکه آفتاب سوزان شود، کاماریا و عظمی سیدیک به سمت قطعه زمین کوچکی میروند که نسلها خانوادهشان از آن ارتزاق کردهاند.
بیش از ۳۰ سال است که این خواهر و برادر به کشت بادام زمینی و ذرت در مزرعه ۰.۲ هکتاری خود در کامپونگ جلولار که از اجدادشان به ارث بردهاند، ادامه میدهند و مصمماند ضمن تأمین مخارج زندگی، سنت کشاورزی خانواده را زنده نگه دارند.
کاماریا در سن ۶۷ سالگی میگوید که این کار سخت اما بسیار رضایتبخش است. او به برناما گفت: «کشت بادام زمینی و ذرت خیلی دشوار نیست. ما فقط باید مطمئن شویم که محصولات به اندازه کافی کود دریافت میکنند و علفهای هرز را تحت کنترل نگه میداریم.»
بادام زمینی پس از حدود ۳ ماه و ۱۰ روز آماده برداشت میشود، در حالی که ذرت حدود ۲.۵ ماه زمان میبرد.
این خواهر و برادر کار خود را از ساعت ۰۷:۰۰ صبح آغاز میکنند و حدود ساعت ۱۱:۰۰، پیش از آنکه گرمای ظهر غیرقابل تحمل شود، کار را متوقف میکنند. فرزندانشان نیز هر زمان که بتوانند به آنها کمک میکنند.
کاماریا بادام زمینی را کیلویی ۷ رینگیت و ذرت را دانهای ۱ رینگیت میفروشد و درآمد حاصله مخارج روزانه او را پوشش میدهد، هرچند درآمد بسته به هر برداشت متفاوت است.
او گفت: «شکر خدا، برای نیازهای روزانهمان کافی است.»
با این حال، مانند بسیاری از کشاورزان خرد، این زوج با چالشهایی فراتر از کنترل خود روبرو هستند. کرمها، مورچهها و موشها به طور منظم محصولات آنها را تهدید میکنند، در حالی که خشکسالیهای طولانی آبیاری مزرعه را دشوار میسازد.
عظمی ۶۹ ساله گفت که اگرچه زمین در نزدیکی رودخانه قرار دارد، اما در فصل خشک سطح آب اغلب بسیار پایین میآید.
او امیدوار است که مقامات کمکهایی را در قالب یارانه برای پمپ آب، دستگاه چمنزنی و کود ارائه دهند تا به کاهش هزینههای عملیاتی کمک کنند.
او گفت چنین حمایتی، ادامه مراقبت از زمینی که نسلها خانوادهشان را sustent کرده است را برای آنها آسانتر خواهد کرد.


